Adam Woliński

Adam Woliński był polskim prawnikiem i adwokatem, urodzonym w 1856 roku w Poznaniu, gdzie zmarł w 1901 roku. Ukończył poznańskie gimnazjum, a studia prawnicze odbył we Wrocławiu. Po aplikacji w Gostyniu i Poznaniu zdał w Berlinie egzamin asesorski w 1883 roku. Rok później wrócił na stałe do Poznania i wykonywał tam zawód adwokata. Uzyskał tytuł doktora. W latach 1891-1896 był członkiem rady miejskiej Poznania.

Woliński bronił polskich działaczy narodowych i redaktorów oskarżanych w ramach Kulturkampfu, a później działalności Hakaty. Występował między innymi w procesie Józefa Kościelskiego. W 1896 roku w Międzyrzeczu uzyskał uniewinnienie większości Polaków oskarżonych o pobicie komisarza von Carnego. W 1901 roku należał do obrońców dzieci z Wrześni oskarżonych o udział w strajku szkolnym. Był radcą prawnym Banku Kwilecki-Potocki, a w 1894 roku współtworzył rolniczą spółkę parcelacyjną. Zabierał głos na polskich wiecach, między innymi w 1899 roku w proteście przeciw karaniu osób udzielających lekcji języka polskiego.

Na podstawie artykułu „Adam Woliński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.