Adolf Warschauer

Adolf Warschauer (13 października 1856 - 26 grudnia 1930) był niemieckim historykiem i archiwistą, urodzonym w Kępnie. Pochodził ze zubożałej rodziny żydowskiej. Naukę rozpoczął w wieku siedmiu lat we wrocławskim Elisabeth-Gymnasium. Po maturze w 1877 roku studiował historię i prawo na Uniwersytecie Wrocławskim, a w 1881 roku uzyskał doktorat.

W latach 1882-1912 pracował w archiwum państwowym w Poznaniu. Prowadził badania nad historią Poznania i Wielkopolski, a w 1885 roku zainicjował utworzenie Towarzystwa Historycznego Prowincji Poznań. W 1903 roku został profesorem Akademii Królewskiej w Poznaniu. Następnie kierował państwowym archiwum w Gdańsku, a w 1915 roku objął stanowisko dyrektora Zarządu Archiwalnego w okupowanej Warszawie. Współdziałał w reaktywowaniu Uniwersytetu Warszawskiego, a w 1918 roku podpisał protokół przejęcia warszawskich archiwów. Po wojnie pracował jako sekretarz w Ministerstwie Kultury w Berlinie; w 1921 roku przeszedł na emeryturę. Publikował m.in. prace o poznańskich cechach i archiwach oraz historię Gniezna. Otrzymał Order Czerwonego Orła IV klasy.

Na podstawie artykułu „Adolf Warschauer” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.