Aleksander Kaszowski

Aleksander Kaszowski (26 grudnia 1935 - 11 lipca 2017) był polskim kapitanem jachtowej żeglugi wielkiej, żeglarzem i autorem książek o żeglarstwie. Urodził się w Poznaniu. W czasie II wojny światowej mieszkał w Gnieźnie, a po wojnie studiował na Politechnice Gdańskiej, gdzie ukończył wydział mechaniczny. Pracował w Zakładach Naprawczych Taboru Kolejowego w Poznaniu. Od 1964 roku był związany z Bydgoszczą, gdzie kierował działalnością ZNTK i organizował żeglarstwo morskie.

Żeglował od 1948 roku, a od 1969 roku miał patent kapitana jachtowej żeglugi wielkiej. Zorganizował Sekcję Żeglarstwa Morskiego przy klubie KKS Brda i przyczynił się do budowy jachtów Euros, Zentka i Solanus. Prowadził Eurosa m.in. wokół Przylądka Horn i na Spitsbergen. Przez dwie kadencje był Grotmasztem Bractwa Kaphornowców. Napisał m.in. „Kaphornową Siódemkę” i „Nawigację dla żeglarzy”, a wspólnie ze Zbigniewem Urbanyi wydał książki poświęcone rejsom i polskim jachtom oceanicznym. Otrzymał m.in. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski.

Na podstawie artykułu „Aleksander Kaszowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.