Alfons Klafkowski

Alfons Klafkowski, polski prawnik i polityk, urodził się 2 sierpnia 1912 roku w Poznaniu i zmarł tam 10 lipca 1992 roku. Ukończył poznańskie Państwowe Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego oraz studia na Uniwersytecie Poznańskim. Od 1945 roku pracował naukowo i dydaktycznie na tej uczelni. Kierował tam Katedrą Prawa Międzynarodowego Publicznego, był dziekanem i prodziekanem Wydziału Prawa, a w latach 1956-1962 rektorem. W 1956 roku uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1962 profesora zwyczajnego nauk prawnych.

W latach 1972-1976 oraz 1980-1985 był posłem na Sejm PRL, a w latach 1982-1985 członkiem Rady Państwa. Od 1985 do 1989 roku pełnił funkcję prezesa Trybunału Konstytucyjnego. W 1989 roku przewodniczył Państwowej Komisji Wyborczej. Był współzałożycielem Instytutu Zachodniego i członkiem Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych, publikował prace z zakresu prawa międzynarodowego. Według materiałów zgromadzonych w archiwum IPN w latach 1953-1971 był tajnym współpracownikiem Służby Bezpieczeństwa o pseudonimie „Alfa”.

Na podstawie artykułu „Alfons Klafkowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.