Andrzej Janowski

Andrzej Janowski był polskim historykiem ruchu robotniczego i archiwistą. Urodził się 15 kwietnia 1922 roku. Artykuł biograficzny podaje jako miejsce jego urodzenia Warszawę, natomiast według Wikidanych urodził się w Poznaniu. Zmarł 9 kwietnia 1998 roku w Warszawie.

Był uczniem Liceum im. Adama Mickiewicza. Od 1940 roku mieszkał w Warszawie, gdzie zdał tajną maturę i rozpoczął studia historyczne na Uniwersytecie Ziem Zachodnich. Służył w NOW-AK, w batalionie „Antoni”, a w 1944 roku walczył w powstaniu warszawskim w Zgrupowaniu „Róg”. Po niemieckiej niewoli wrócił do Polski w 1946 roku. Studia historyczne ukończył na Uniwersytecie Warszawskim w 1951 roku.

Pracował w Zakładzie Historii Partii, a po jego rozwiązaniu w 1971 roku w Centralnym Archiwum KC PZPR. W 1973 roku obronił doktorat poświęcony stołecznemu okręgowi Stronnictwa Narodowego w latach 1939-1944. Zajmował się dziejami ruchu robotniczego i historią najnowszą, był też członkiem redakcji pisma „Z Pola Walki”. opracowywał i redagował informatory o zasobach archiwalnych i mikrofilmowych.

Na podstawie artykułu „Andrzej Janowski (historyk)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.