Antoni Jażdżewski

Antoni Jażdżewski urodził się 7 kwietnia 1887 roku w Poznaniu. Ukończył studia medyczne, a podczas I wojny światowej służył w Armii Cesarstwa Niemieckiego. W latach 1918-1919 był kapitanem lekarzem w Wojsku Polskim. Od 1920 roku pracował w administracji państwowej, a w 1922 roku rozpoczął służbę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Został skierowany do poselstwa polskiego w Berlinie, a następnie pracował w Departamencie Politycznym MSZ. W latach 1925-1927, podczas urlopu bezpłatnego, studiował na Wydziale Dyplomatycznym Szkoły Nauk Politycznych w Paryżu.

W 1930 roku objął funkcję chargé d’affaires RP w Japonii. Po powrocie do pracy w MSZ został radcą ambasady polskiej w Londynie. W 1940 roku mianowano go dyrektorem Protokołu Dyplomatycznego MSZ w Londynie, działającego w ramach Rządu RP na uchodźstwie. Od 1943 roku pracował także w Komisji Dyscyplinarnej przy Prezydium Rady Ministrów, a rok później uzyskał tytuł ministra pełnomocnego. Po wojnie pozostał na uchodźstwie w Wielkiej Brytanii. Zmarł 9 maja 1967 roku w Londynie i został pochowany na Beckenham Cemetery. Otrzymał m.in. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski oraz Komandorię Orderu Wschodzącego Słońca.

Na podstawie artykułu „Antoni Jażdżewski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.