Bogdan Tranda

Bogdan Stanisław Tranda, teolog i duchowny Kościoła Ewangelicko-Reformowanego w Polsce, urodził się 13 listopada 1929 roku w Poznaniu. W grudniu 1939 roku został wraz z rodziną wysiedlony z miasta na Podhale. Później mieszkał w Rawie Mazowieckiej, a od 1942 roku w Radomiu, gdzie uczęszczał do szkoły powszechnej i uczył się na tajnych kompletach. Należał do Szarych Szeregów, a następnie do II Radomskiej Drużyny Harcerskiej.

W 1949 roku rozpoczął studia na Wydziale Teologii Ewangelickiej Uniwersytetu Warszawskiego, które ukończył w 1953 roku. We wrześniu tego samego roku został ordynowany na duchownego i powołany na wikariusza warszawskiej parafii ewangelicko-reformowanej. W latach 1953-1993 odprawiał także nabożeństwa w parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Poznaniu, dojeżdżając z Warszawy. Od 1969 do 1993 roku był redaktorem naczelnym miesięcznika „Jednota”. Był autorem opracowań teologicznych, a wybór jego kazań ukazał się w książce „Postylla”. Zmarł 21 września 1996 roku w Warszawie i został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Ewangelicko-Reformowanym.

Na podstawie artykułu „Bogdan Tranda” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.