Halina Cimino

Halina Cimino, z domu Jagielska, używała pseudonimów Siostra Zosia i Róża. Urodziła się 12 października 1901 roku w Poznaniu, gdzie po śmierci męża w 1939 roku wróciła. Ukończyła prywatną szkołę średnią oraz studia filologiczne w Dreźnie. W 1926 roku wyszła za włoskiego dyplomatę Idola Cimino i przyjęła obywatelstwo włoskie.

W październiku 1939 roku została zaprzysiężona jako członkini konspiracyjnej organizacji Ojczyzna. Przewoziła jej korespondencję i dokumenty, głównie między okupowaną Polską a Watykanem, oraz organizowała punkty kontaktowe w Berlinie i Szwajcarii. W 1941 roku aresztowano ją, ale po kilku dniach została zwolniona. Wzbudziło to podejrzenia o współpracę z Gestapo. Śledztwo II Oddziału Sztabu w Londynie ich nie potwierdziło, a dokumenty pozwalające rozstrzygnąć sprawę nie zachowały się. W 1945 roku działała w wywiadzie Komendy Głównej AK. Po wojnie wyjechała do Wielkiej Brytanii, a następnie do Kanady, gdzie pracowała jako pielęgniarka pod nazwiskiem Kwiatkowska. Zmarła 2 czerwca 1951 roku.

Na podstawie artykułu „Halina Cimino” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.