Henryk Bibrowicz
Oficer, pilot myśliwski
- Urodzony
- 12 stycznia 1915, Poznań
- Zmarł
- 1986, Welland
- Zawody
- oficer, pilot myśliwski
Henryk Bolesław Bibrowicz urodził się 12 stycznia 1915 roku w Poznaniu. W 1934 roku zdał maturę w Gimnazjum im. K. Marcinkowskiego. Jako uczeń odbył szkolenie szybowcowe i samolotowe w Aeroklubie Poznańskim, a w 1935 roku rozpoczął naukę w Szkole Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. Służył w 3 pułku lotniczym, a następnie pracował jako instruktor i dowódca plutonu szkolnego. W 1939 roku był zastępcą dowódcy 132 eskadry myśliwskiej. We wrześniu strącił dwa samoloty Do 17.
W październiku 1939 roku trafił do niewoli radzieckiej, z której zwolniono go we wrześniu 1941 roku. Z armią Andersa przedostał się do Anglii. Od sierpnia 1944 do sierpnia 1945 roku służył w 315 dywizjonie Królewskich Sił Powietrznych w stopniu kapitana. Zestrzelił także bombę latającą V-1. Otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari, dwukrotnie Krzyż Walecznych i dwukrotnie Medal Lotniczy. Po wojnie pozostał na emigracji i osiadł w Welland w Kanadzie, gdzie zmarł 24 marca 1986 roku.
Na podstawie artykułu „Henryk Bibrowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
