Ignacy Tłoczyński

Ignacy Tłoczyński (14 lipca 1911 - 25 grudnia 2000) był polskim tenisistą, urodzonym w Poznaniu i wychowankiem tamtejszego AZS. Pięć razy zdobył mistrzostwo Polski w grze pojedynczej, a siedem razy był mistrzem kraju w grze podwójnej i mieszanej. Reprezentował Polskę w Pucharze Davisa; w 1930 roku przyczynił się do pierwszego zwycięstwa polskiej drużyny w tych rozgrywkach. W 1939 dotarł do ćwierćfinału międzynarodowych mistrzostw Francji w singlu i półfinału debla.

Podczas II wojny światowej uczestniczył w powstaniu warszawskim, został ranny, a następnie trafił do obozu jenieckiego pod Salzburgiem. Po wyzwoleniu dołączył we Włoszech do Korpusu gen. Andersa i osiadł w Wielkiej Brytanii. Kontynuował karierę amatorską, między innymi trzykrotnie wygrywając mistrzostwa Szkocji w latach 1949-1951. W 1955 zakończył grę amatorską i został trenerem w klubie Craiglockhart w Edynburgu, gdzie pracował do 1990 roku. Zmarł w Edynburgu, a pochowany został na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Ignacy Tłoczyński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.