Irena Bobowska

Irena Bobowska, urodzona 3 września 1920 roku w Poznaniu, była polską poetką i działaczką konspiracyjną. Uczęszczała do gimnazjum i liceum im. Dąbrówki w swoim rodzinnym mieście. Z jej inicjatywy powstała tam biblioteka młodzieżowa przy Towarzystwie Czytelni Ludowych. W dzieciństwie przeszła chorobę Heinego-Medina, po której do końca życia poruszała się na wózku inwalidzkim.

Po wybuchu okupacji niemieckiej zaangażowała się w działalność konspiracyjną w Poznaniu. Używała pseudonimu „Wydra”, kierowała redakcją podziemnego pisma „Pobudka”, pisała do niego artykuły, a także zajmowała się powielaniem i kolportażem. Przewoziła również tajną prasę i broń. W czerwcu 1940 roku została aresztowana wraz z członkami redakcji. Była więziona między innymi w Forcie VII, we Wronkach i w Berlinie. Po wyroku sądu wojskowego została stracona przez ścięcie na gilotynie 27 września 1942 roku w więzieniu Plötzensee. Pozostawiła więzienne wiersze, w tym „Bo ja się uczę...”, oraz rysunki. W Poznaniu jej imieniem nazwano skwer i ustawiono tablicę upamiętniającą.

Na podstawie artykułu „Irena Bobowska” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.