Jan Lenica
Animator, architekt, artysta sztuk wizualnych
- Urodzony
- 4 stycznia 1928, Poznań
- Zmarł
- 5 października 2001, Berlin
- Zawody
- animator, architekt, artysta sztuk wizualnych
Jan Lenica (4 stycznia 1928 - 5 października 2001) był polskim artystą plastykiem, plakacistą, scenarzystą, reżyserem filmów animowanych, muzykiem, architektem i krytykiem sztuki. Urodził się w Poznaniu, w rodzinie malarza Alfreda Lenicy. Ukończył średnią szkołę muzyczną w klasie fortepianu, a następnie studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Pracował jako rysownik i redaktor graficzny tygodnika „Szpilki”, publikował także teksty krytyczne o grafice, plakacie i karykaturze. W 1954 roku został asystentem w katedrze plakatu warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych.
Lenica należał do twórców polskiej szkoły plakatu. W filmie animowanym współpracował z Walerianem Borowczykiem; wspólnie zrealizowali między innymi film „Był sobie raz...” z 1957 roku. Do jego późniejszych filmów należą „Nowy Janko Muzykant”, „Labirynt”, „Pan Głowa”, „Fantorro - ostatni sprawiedliwy” i „Krajobraz”. Jego plakaty, rysunki i grafiki prezentowano na wystawach w Polsce i za granicą, a za twórczość otrzymywał nagrody. Zmarł w Berlinie i został pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.
Na podstawie artykułu „Jan Lenica” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.