Jan Śmidowicz

Jan Śmidowicz (ur. 5 grudnia 1879 w Poznaniu, zm. w 1950 roku w Gdyni) był polskim inżynierem specjalizującym się w budownictwie wodnym. Wykształcenie inżynierskie zdobył w Niemczech, gdzie pracował do odzyskania przez Polskę niepodległości w 1918 roku. Od 1920 roku przebywał w Gdyni jako przedstawiciel poznańskiego Towarzystwa Robót Inżynierskich S.A. Pracował przy przedsięwzięciach związanych z budową Tymczasowego Portu Wojennego i Schroniska dla Rybaków. Później na stałe związał się z Gdynią i założył własne przedsiębiorstwo robót inżynierskich.

Jego firma zrealizowała między innymi bocznicę kolejową do budowanego portu gdyńskiego, linię kolejową Gdynia-Kokoszki, pomost portu tymczasowego, dworzec kolejowy, magazyny portowe oraz system wodociągowy i kanalizacyjny. Przy budowie nabrzeży i falochronów stosował metodę polegającą na zatapianiu skrzyń żelbetowych. Podczas II wojny światowej Niemcy odebrali mu firmę i dom, a w 1941 roku wysiedlili go z Gdyni. Po wojnie wrócił do miasta i przystąpił do odbudowy portów, dróg i wiaduktów. Reaktywowane przedsiębiorstwo znacjonalizowano w 1948 roku. Śmidowicz został pochowany na cmentarzu Witomińskim.

Na podstawie artykułu „Jan Śmidowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.