Jerzy Cegielski

Jerzy Wojciech Faustyn Cegielski urodził się 15 lutego 1887 roku w Poznaniu. Uczył się w Gimnazjum św. Marii Magdaleny, a po maturze zdobywał praktykę rolniczą w majątkach Wielkopolski i studiował agronomię we Wrocławiu, Berlinie oraz Lipsku. Służył w armii niemieckiej podczas I wojny światowej, a od 1919 roku w polskich formacjach wojskowych. W wojnie polsko-bolszewickiej dowodził I dywizjonem; wyróżnił się w bitwie warszawskiej. Otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari i dwukrotnie Krzyż Walecznych.

Cegielski służył w artylerii Wojska Polskiego, dowodził między innymi pułkiem w Zamościu, a w 1932 roku przeszedł w stan spoczynku. Później mieszkał w Bielsku i pracował w banku. Po agresji ZSRR na Polskę dostał się do niewoli sowieckiej i przebywał w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pochowany w Piatichatkach. Jego symboliczny grób znajduje się na Cmentarzu Junikowo w Poznaniu. Był mężem Aliny z Ponińskich i ojcem dwojga dzieci.

Na podstawie artykułu „Jerzy Cegielski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.