Jerzy Honowski

Jerzy Honowski urodził się 20 lutego 1929 roku w Poznaniu, a od najmłodszych lat wychowywał się w Zakopanem. Po II wojnie światowej, jako 16-latek, został uwięziony przez władze komunistyczne i torturowany w krakowskim więzieniu na Montelupich za współpracę z Armią Krajową. Maturę zdał w Zakopanem w 1948 roku. Po roku nauki w Szkole Morskiej w Gdyni zrezygnował z dalszej edukacji w tej placówce. W 1949 roku rozpoczął studia na Wydziale Leśnym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, które ukończył w 1953 roku.

W 1961 roku został nadleśniczym w Kamienicy, a po reorganizacji pracował w Limanowej. Był także taternikiem i przechodził trudne szlaki w Tatrach. Przez 12 lat zabiegał o utworzenie Gorczańskiego Parku Narodowego. Park powołano 1 stycznia 1981 roku, a Honowski został jego pierwszym dyrektorem. Zrezygnował z tej funkcji w 1992 roku. Przed emeryturą pracował w Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Krakowie. Jego żoną była prof. Maria Honowska z domu Brodowska; mieli pięcioro dzieci. Zmarł 30 grudnia 2011 roku w Krakowie i został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Jerzy Honowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.