Jerzy Krasuski

Jerzy Krasuski (ur. 28 grudnia 1930 w Poznaniu, zm. 14 sierpnia 2009 w Krakowie) był polskim historykiem, specjalizującym się w dziejach XIX i XX wieku, szczególnie historii Niemiec oraz stosunków polsko-niemieckich. Studiował historię na Uniwersytecie Poznańskim, a w 1956 roku uzyskał magisterium jako ekstern na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza, pod kierunkiem Kazimierza Piwarskiego. Doktorat obronił w 1959 roku, a habilitację uzyskał w 1962 roku. W 1973 roku został profesorem nadzwyczajnym, a w 1984 roku profesorem zwyczajnym.

W latach 1952-1956 pracował jako nauczyciel matematyki w szkole podstawowej. Od 1956 do 2000 roku był pracownikiem naukowym Instytutu Zachodniego w Poznaniu. Wykładał na uniwersytetach w Buffalo i Bonn, a później pracował jako profesor w poznańskiej Wyższej Szkole Nauk Humanistycznych i Dziennikarstwa oraz w Wyższej Szkole Handlowej w Krakowie. Do jego publikacji należą „Historia Rzeszy Niemieckiej 1871-1945”, „Historia Niemiec” i „Stosunki polsko-niemieckie 1871-1939”. Był związany z Poznaniem od urodzenia, z przerwą na wysiedlenie w latach 1939-1945. Od 2005 roku mieszkał w Krakowie.

Na podstawie artykułu „Jerzy Krasuski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.