Józef Ciosański

Józef Nikodem Ciosański urodził się 14 września 1896 roku w Poznaniu. Był oficerem uzbrojenia i inżynierem Wojska Polskiego. Działał na rzecz niepodległości, uczestniczył w powstaniu wielkopolskim jako dowódca batalionu oraz w wojnie 1920 roku, podczas której został dwukrotnie ciężko ranny. Po 1921 roku pełnił służbę w wojsku, między innymi jako komendant Składnicy Uzbrojenia nr 2 w Dęblinie-Stawach. Od 1930 roku był wykładowcą i kierownikiem kursów w Szkole Zbrojmistrzów w Warszawie. W 1935 roku mianowano go majorem. W 1939 roku dowodził kompanią szkolną pirotechników i wykładał w Szkole Uzbrojenia.

Po agresji ZSRR na Polskę dostał się do niewoli sowieckiej i trafił do obozu w Kozielsku. W kwietniu 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w lesie katyńskim. Był odznaczony Krzyżem Niepodległości, Krzyżem Walecznych i Złotym Krzyżem Zasługi. W 2007 roku pośmiertnie mianowano go podpułkownikiem. Był żonaty, miał syna Bolesława i córkę Wandę.

Na podstawie artykułu „Józef Ciosański” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.