Józef Mamica

Józef Mamica urodził się 13 sierpnia 1878 roku w Pruchnej. Był polskim duchownym luterańskim i seniorem wyznania ewangelicko-augsburskiego Wojska Polskiego. Uczył się w gimnazjum w Cieszynie, studiował teologię w Wiedniu i Bazylei, a w 1903 roku został ordynowany. Pracował jako duszpasterz w Błędowicach. Był zastępcą przewodniczącego Głównego Komitetu Plebiscytowego w Cieszynie i delegatem Rady Narodowej Księstwa Cieszyńskiego na konferencję pokojową w Paryżu. Brał udział w II i III powstaniu śląskim.

W 1920 roku został kapelanem wojskowym i proboszczem ewangelickim Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VII. Prowadził duszpasterstwo wśród cywilnych ewangelików-Polaków, administrował parafiami w Poznaniu i Toruniu oraz odprawiał nabożeństwa w Grudziądzu, z którym był związany. W latach 1929-1930 pełnił funkcję kapelana naczelnego Wojska Polskiego. W 1935 roku awansował na seniora, a następnie przeszedł w stan spoczynku. W kwietniu 1940 roku został osadzony w obozie Dachau, a później przeniesiony do Mauthausen-Gusen, gdzie zmarł 3 sierpnia 1940 roku.

Na podstawie artykułu „Józef Mamica” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.