Józef Paszkiewicz

Józef Konrad Paszkiewicz był oficerem artylerii Wojska Polskiego. Urodził się 12 lutego 1898 roku. W latach 1904-1915 uczył się w Poznaniu, gdzie zdał maturę. W 1906 roku uczestniczył w strajku szkolnym i należał do tajnego Towarzystwa Tomasza Zana. Po służbie w armii niemieckiej studiował przez dwa lata prawo na uniwersytecie w Berlinie. Brał udział w powstaniu wielkopolskim, a na początku 1919 roku wstąpił do Wojska Polskiego. Walczył na froncie ukraińskim i w wojnie polsko-bolszewickiej.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku. Służył między innymi w 17 pułku artylerii polowej w Gnieźnie oraz w Centrum Wyszkolenia Artylerii w Toruniu. W 1939 roku dowodził Ośrodkiem Zapasowym Artylerii Lekkiej Nr 8. Po agresji ZSRR na Polskę dostał się do niewoli sowieckiej i trafił do obozu w Starobielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie. Pośmiertnie mianowano go podpułkownikiem. Był odznaczony między innymi Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari i Krzyżem Walecznych.

Na podstawie artykułu „Józef Paszkiewicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.