Józef Winiewicz

Józef Maria Winiewicz (1905-1984) był polskim dyplomatą i dziennikarzem. Urodził się w Poznaniu, gdzie studiował na Uniwersytecie Poznańskim. W latach 1930-1939 był redaktorem naczelnym „Dziennika Poznańskiego”; współpracował także z innymi polskimi tytułami prasowymi. Po wybuchu II wojny światowej pracował w radiostacji „Warszawa II”, a następnie przebywał na Węgrzech, w Turcji i Londynie. W 1945 roku wrócił do Polski i podjął pracę w resorcie spraw zagranicznych.

W latach 1947-1955 pełnił funkcję ambasadora Polski w Stanach Zjednoczonych. Reprezentował kraj na konferencji pokojowej w San Francisco oraz na sesjach Zgromadzenia Ogólnego ONZ. Od 1956 do 1972 roku był podsekretarzem stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Później działał w Towarzystwie Łączności z Polonią Zagraniczną, a w 1983 roku przewodniczył Komitetowi Organizacyjnemu Klubu Publicystyki Międzynarodowej Stowarzyszenia Dziennikarzy PRL. Zmarł w Warszawie. Otrzymał między innymi Order Sztandaru Pracy I i II klasy oraz Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski.

Na podstawie artykułu „Józef Winiewicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.