Katarzyna Opalińska

Katarzyna Leszczyńska z Opalińskich herbu Łodzia urodziła się 13 października 1680 roku w Poznaniu. Była córką kasztelana poznańskiego Jana Karola Opalińskiego i Zofii Anny Czarnkowskiej. W maju 1698 roku w Krakowie poślubiła Stanisława Leszczyńskiego. Ich córki, Anna i Maria, przyszły na świat odpowiednio w 1699 i 1703 roku. W 1705 roku Katarzyna i Stanisław zostali koronowani w Warszawie na władców Polski.

W 1708 roku Katarzyna wraz z dziećmi opuściła Rzeczpospolitą. Przebywała w Szczecinie i Kristianstad, a następnie z rodziną wyjechała do Księstwa Dwóch Mostów. W 1719 roku Leszczyńscy zamieszkali we Francji. Gdy ich córka Maria została żoną Ludwika XV i królową Francji, rodzina przeniosła się do Chambord. Po uzyskaniu przez Stanisława księstwa Lotaryngii i Baru Katarzyna zamieszkała z nim w Lunéville. Była królową Polski oraz księżną Lotaryngii i Baru, a także właścicielką ziemi człopiańskiej i miasta Człopa. Zmarła 19 marca 1747 roku w Lunéville i została pochowana w kościele Notre-Dame de Bon Secours w Nancy.

Na podstawie artykułu „Katarzyna Leszczyńska” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.