Lech Neyman
Adwokat, bojownik ruchu oporu, oficer
- Urodzony
- 7 lutego 1908, Poznań
- Zmarł
- 12 maja 1948, Areszt Śledczy Warszawa-Mokotów
- Zawody
- adwokat, bojownik ruchu oporu, oficer
Lech Karol Neyman, używający pseudonimów „Butrym”, „Domarat”, „Matczyński”, „Robert” i „Karol”, urodził się 7 lutego 1908 roku w Poznaniu. Uczył się w Gimnazjum św. Marii Magdaleny, a następnie studiował prawo na Uniwersytecie Poznańskim. Pracował w Prokuraturze Generalnej w Poznaniu. Należał do Młodzieży Wszechpolskiej i Obozu Narodowo-Radykalnego. Jako porucznik rezerwy 56 pułku piechoty uczestniczył w wojnie obronnej 1939 roku, podczas której został wielokrotnie ranny.
W konspiracji działał w strukturach związanych z Grupą „Szańca”, Organizacją Wojskową Związek Jaszczurczy i Narodowymi Siłami Zbrojnymi. Pełnił między innymi funkcję kierownika Wydziału Zachodniego Służby Cywilnej Narodu oraz komendanta Okręgu VIII Krakowskiego i Okręgu I Pomorskiego NSZ. Pisał prace dotyczące między innymi granicy zachodniej Polski i redagował pismo „Naród i Wojsko”. Aresztowany w 1947 roku, został skazany na śmierć przez Wojskowy Sąd Rejonowy w Warszawie. Wyrok wykonano 12 maja 1948 roku w więzieniu mokotowskim. Jego szczątki odnaleziono w 2012 roku na warszawskich Powązkach.
Na podstawie artykułu „Lech Neyman” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
