Ludwik Maik

Ludwik Maik był polskim historykiem emigracyjnym, badaczem dziejów porozbiorowych i działaczem oświatowym. Urodził się 22 lipca 1922 roku w Poznaniu, a zmarł 27 marca 2018 roku w Sutton. W okresie okupacji służył jako podchorąży w 82 pułku Piechoty 30 Dywizji Piechoty Armii Krajowej i uczestniczył w Akcji „Burza”. W 1945 roku przedostał się do II Korpusu Polskiego, a od 1947 roku mieszkał w Wielkiej Brytanii. Ukończył historię na Polskim Uniwersytecie na Obczyźnie, uzyskując w 1972 roku tytuł magistra.

W latach 1978-1999 należał do komitetu redakcyjnego „Tek Historycznych”. Był skarbnikiem Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie i członkiem Polskiego Towarzystwa Historycznego w Wielkiej Brytanii. Kierował londyńską Szkołą im. Tomasza Arciszewskiego w latach 1982-2012, należał też do Rady Studium Polski Podziemnej. Publikował prace o dziejach polskiego uchodźstwa i okresie porozbiorowym. Wśród jego książek znalazła się „Anglia i kryzys bałkański a Polski Rząd Narodowy 1877 r.”. Otrzymał Krzyż Kawalerski i Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski.

Na podstawie artykułu „Ludwik Maik” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.