Marian Spoida

Marian Spoida, występujący także pod nazwiskiem Spojda, urodził się 4 stycznia 1901 roku w Poznaniu. Karierę piłkarską rozpoczynał w miejscowym zespole Chelsea, a następnie grał w Posnanii i Warcie Poznań, której zawodnikiem był w latach 1916-1929. Wraz z Wartą zdobył mistrzostwo Polski w 1929 roku, a wcześniej trzykrotnie wicemistrzostwo. W reprezentacji Polski zadebiutował w 1922 roku. Rozegrał 14 oficjalnych spotkań i wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Paryżu w 1924 roku.

Po zakończeniu kariery zawodniczej prowadził poznańskie kluby Legię i Wartę. Od 1932 roku pracował jako trener objazdowy Polskiego Związku Piłki Nożnej, a w latach 1934-1939 był asystentem selekcjonera Józefa Kałuży. Samodzielnie poprowadził reprezentację w meczu z Łotwą w 1938 roku. Spoida pracował także jako urzędnik bankowy i uczestniczył w powstaniu wielkopolskim oraz wojnie polsko-bolszewickiej. Podczas kampanii wrześniowej dostał się do niewoli radzieckiej. Został rozstrzelany w Katyniu w 1940 roku. W 2007 roku pośmiertnie mianowano go na stopień porucznika.

Na podstawie artykułu „Marian Spoida” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.