Stanisław Książkowski

Stanisław Książkowski urodził się 23 listopada 1899 roku w Poznaniu, gdzie zmarł 27 czerwca 1995 roku. Był żołnierzem Polskiej Organizacji Wojskowej i uczestnikiem Powstania Wielkopolskiego. Od 1915 roku działał w poznańskiej organizacji „Unia”. W 1917 roku został aresztowany, a następnie wcielony do armii niemieckiej i wysłany na front zachodni. Ranny w 1918 roku przebywał w szpitalu w Norymberdze, skąd zdezerterował i wrócił do Poznania.

Podczas powstania, które rozpoczęło się 27 grudnia 1918 roku, brał udział w walkach w Poznaniu, między innymi o gmach policji, koszary przy ulicy Solnej i lotnisko Ławica. Po odniesieniu ran leczył się w szpitalu, a w lutym 1920 roku rozpoczął pracę na stacji Poznań Główny. Przez 40 lat pracował w kolejnictwie. Podczas okupacji prowadził działania sabotażowe, a w 1945 roku został ranny w czasie walk w Poznaniu. Po wojnie kontynuował pracę i działalność społeczną, między innymi w chórze „Hasło”. W 1972 roku mianowano go podporucznikiem. Otrzymał m.in. Wielkopolski Krzyż Powstańczy i Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Został pochowany na Cmentarzu Junikowskim w Poznaniu.

Na podstawie artykułu „Stanisław Książkowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.