Stefan Hahn

Stefan Ludwik Hahn urodził się 20 lutego 1921 roku w Poznaniu, gdzie mieszkał z rodziną do 1939 roku. Był polskim uczonym i profesorem nauk technicznych, specjalizującym się w metrologii elektromagnetycznej, radioelektronice i radiokomunikacji. Po przeprowadzce do Warszawy pracował w fabryce aparatów elektrycznych Szpotańskiego, a następnie w zakładach Philipsa. W 1942 roku wstąpił do Armii Krajowej i służył w Służbie Łączności Wydziału Łączności Okręgu Warszawskiego AK.

Ukończył Wydział Elektryczny Politechniki Warszawskiej w 1949 roku. Doktorat uzyskał w 1958 roku, habilitację w 1962, a tytuł profesora nauk technicznych w 1965. Pracował w Instytucie Radioelektroniki i Technik Multimedialnych Politechniki Warszawskiej. Opracował zestaw wysokostabilnych wzorców kwarcowych wykorzystanych w Radiostacji Centralnej w Raszynie i Konstantynowie. Był członkiem Polskiej Akademii Nauk oraz Warszawskiego Towarzystwa Naukowego. Otrzymał między innymi Zespołowe Nagrody Państwowe, Nagrodę Naukową Prezesa Rady Ministrów, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski i Medal Komisji Edukacji Narodowej. Zmarł 13 sierpnia 2020 roku w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Stefan Hahn” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.