Tadeusz Becela

Tadeusz Becela, używający pseudonimu Włodek, urodził się 3 października 1907 roku w Chojnie, a zmarł 3 kwietnia 1992 roku w Poznaniu. Był pisarzem, działaczem komunistycznym i spółdzielcą. Należał do KPP, PPR i PZPR, a przed II wojną światową był więziony przez władze sanacyjne w Poznaniu i Rawiczu. Po wojnie pełnił funkcję sekretarza pierwszego poznańskiego komitetu miejskiego PPR i organizował w mieście kursy partyjne.

Z zawodu był krawcem, a działalnością literacką zajął się po pięćdziesiątce. Pisał pamiętniki i powieści. W książkach Osobliwe lata oraz Lata górne i chmurne opisał życie w Poznaniu i Wielkopolsce, między innymi działalność wielkopolskich komunistów i warunki życia proletariatu poznańskiego. Za drugą z tych publikacji otrzymał pierwszą nagrodę w konkursie poznańskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Historycznego. Wśród jego książek znalazły się także Dziewczęta z internatu, Chłopcy z morza i Gdy Poznań był twierdzą. Został odznaczony Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy i Medalem 10-lecia Polski Ludowej.

Na podstawie artykułu „Tadeusz Becela” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.