Teodor Teofil Matecki

Teodor Teofil Matecki urodził się 25 kwietnia 1810 roku w Poznaniu, gdzie zmarł 15 maja 1886 roku. Był lekarzem i działaczem społecznym. Przerwał naukę w gimnazjum Marii Magdaleny, by wziąć udział w powstaniu listopadowym. Służył w artylerii, a za zasługi podczas obrony Warszawy otrzymał Order Virtuti Militari. Po zdaniu matury we Wrocławiu studiował tam medycynę i uzyskał doktorat w 1837 roku. Rok później osiadł w Poznaniu.

Łączył pracę lekarską z działalnością społeczną i naukową. Udzielał pomocy ubogim, uczestniczył w przygotowaniach do powstania w Wielkopolsce i organizował opiekę medyczną dla powstańców w 1848 roku. Zakładał szpitale w Śremie, Wrześni i Miłosławiu, a w latach 1848-1849 pomagał zwalczać epidemię cholery. Pracował jako chirurg w poznańskim Szpitalu Dziecięcym Sióstr Miłosierdzia, kierował zakładem położniczym Szpitala Elżbiety i wykładał medycynę w seminarium duchownym. Był członkiem Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, w którym pełnił funkcje skarbnika i wiceprezesa. Publikował teksty medyczne i popularyzujące naukę oraz zainicjował wystawienie pomnika Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Na podstawie artykułu „Teodor Teofil Matecki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.