Waldemar Kraft

Waldemar Erich Kraft urodził się 19 lutego 1898 roku w Brzostowie. Uczył się w szkole powszechnej i gimnazjum w Poznaniu, a następnie rozpoczął naukę w szkole rolniczej. Od 1915 roku walczył na froncie I wojny światowej, gdzie został ciężko ranny. Z Poznaniem związał się także zawodowo: w latach 1921-1939 kierował Związkiem Głównym Niemieckich Stowarzyszeń Chłopskich, a od 1925 roku przewodniczył Niemieckiemu Związkowi Rolniczemu w Polsce. W 1939 roku otrzymał stopień Hauptsturmführera w SS, a od 1943 roku należał do NSDAP. W latach 1939-1940 był prezesem Izby Rolniczej w okupowanym Poznaniu.

Po wojnie był internowany w brytyjskiej strefie okupacyjnej, a następnie zaangażował się w działalność ziomkowstwa Landsmannschaft Weichsel-Warthe. W 1950 roku współtworzył Blok Wszechniemiecki i został deputowanym do landtagu Szlezwiku-Holsztyna. Do 1953 roku pełnił tam funkcje wicepremiera oraz ministra finansów i sprawiedliwości. W latach 1953-1956 był ministrem do spraw nadzwyczajnych w rządzie Konrada Adenauera i zasiadał w Bundestagu. W 1956 roku wstąpił do CDU, a rok później ponownie uzyskał mandat parlamentarny. Wycofał się z aktywnej polityki w 1961 roku. Zmarł 12 lipca 1977 roku w Bonn.

Na podstawie artykułu „Waldemar Kraft” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.