Wincenty Skoczyński

Wincenty Skoczyński (15 grudnia 1865 - 13 września 1927) był polskim lekarzem psychiatrą i neurologiem. Urodził się i zmarł w Poznaniu. Uczył się w Gimnazjum św. Marii Magdaleny, które ukończył w 1885 roku. Początkowo studiował filozofię i slawistykę na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie, następnie wybrał medycynę. Studia ukończył w 1899 roku i zdał państwowe egzaminy lekarskie.

Pracował w berlińskiej poliklinice neurologicznej Emanuela Mendla oraz w klinice neurologiczno-psychiatrycznej szpitala Charité. W 1900 roku został tam prymariuszem, a pracę zakończył w 1905 roku. W 1910 uzyskał doktorat z medycyny na Uniwersytecie w Bonn. Rok wcześniej powrócił do Poznania, gdzie prowadził prywatną praktykę i klinikę przy ulicy Podgórnej. Był członkiem Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, a podczas I wojny światowej komendantem szpitala dla nerwowo chorych. W 1921 roku zorganizował w Poznaniu II Zjazd Psychiatrów Polskich. Był żonaty z Wandą Malinowską; nie mieli dzieci. Został pochowany na Cmentarzu parafii św. Wojciecha.

Na podstawie artykułu „Wincenty Skoczyński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.