Witold Gałka

Witold Gałka był polskim historykiem sztuki i poznańskim miejskim konserwatorem zabytków. Urodził się 13 grudnia 1953 roku w Poznaniu i zmarł tam 26 maja 2001 roku. Ukończył Liceum Plastyczne w Poznaniu, a następnie studiował historię sztuki na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza. Pracę magisterską poświęcił gotyckiej architekturze katedry gnieźnieńskiej.

Od 1978 roku pracował w Pracowniach Konserwacji Zabytków, opracowując poznańskie kamienice na Starym Mieście. Prowadził badania architektoniczne w Gnieźnie, Obornikach i Szamotułach. W 1991 roku został miejskim konserwatorem zabytków w Poznaniu i kierował badaniami poznańskich kościołów, w tym katedry. Był inicjatorem odtwarzania rzeźb i fontann na Starym Rynku oraz prac przywracających dawny wygląd między innymi Teatrowi Polskiemu i Bibliotece Raczyńskich. Opublikował kilkanaście prac o architekturze Poznania i Wielkopolski. W 2001 roku ukazała się jego książka „O architekturze i plastyce dawnego Poznania do końca epoki baroku”. Otrzymał medal Za ochronę zabytków województwa poznańskiego, a pośmiertnie odznaczenie Zasłużony dla Miasta Poznania.

Na podstawie artykułu „Witold Gałka” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.