Witold Jander

Witold Jander (15 grudnia 1913 - 25 października 1942) był podporucznikiem pilotem Wojska Polskiego i żołnierzem Polskich Sił Powietrznych. Urodził się w Poznaniu, gdzie ukończył gimnazjum. Po maturze zgłosił się do służby wojskowej. Kształcił się w szkołach podchorążych w Dęblinie, a naukę zakończył jako podporucznik pilot ze specjalnością myśliwską. Służył w 4. pułku lotniczym, a następnie szkolił uczniów w Grudziądzu. We wrześniu 1939 roku wykonał lot bojowy podczas obrony lotniska w Ułężu.

Po przedostaniu się przez Rumunię, Jugosławię i Włochy dotarł do Francji, a w styczniu 1940 roku został przetransportowany do Wielkiej Brytanii. Po przeszkoleniu służył w dywizjonie 302, a następnie w Polskim Oddziale Transportowym w Afryce, gdzie dostarczał samoloty do jednostek bojowych. Później dołączył do 112 dywizjonu myśliwskiego RAF i uczestniczył w walkach na froncie afrykańskim. Po uszkodzeniu samolotu i przymusowym lądowaniu złamał nogę. Zmarł w szpitalu w Torquay podczas nalotu. Został odznaczony Krzyżem Walecznych i dwukrotnie, pośmiertnie, Medalem Lotniczym.

Na podstawie artykułu „Witold Jander” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.