Zbigniew Raszewski
Historyk, teatrolog, wykładowca akademicki
- Urodzony
- 5 kwietnia 1925, Poznań
- Zmarł
- 7 sierpnia 1992, Warszawa
- Zawody
- historyk, teatrolog, wykładowca akademicki
Zbigniew Raszewski był polskim historykiem teatru i dramatu, pisarzem, edytorem i pedagogiem. Urodził się 5 kwietnia 1925 roku w Poznaniu. W 1930 roku przeniósł się z rodziną do Bydgoszczy, gdzie spędził dzieciństwo i młodość. Podczas okupacji niemieckiej pracował jako robotnik i uczestniczył w tajnej działalności Związku Harcerstwa Polskiego. W 1940 roku został aresztowany przez gestapo i więziony do lutego 1941 roku. Po wojnie zdał maturę w Bydgoszczy.
W latach 1945-1949 studiował polonistykę na Uniwersytecie Poznańskim, gdzie później pracował jako asystent. W 1951 roku uzyskał doktorat na podstawie rozprawy o twórczości dramatycznej Gabrieli Zapolskiej. Od 1953 roku był związany z Instytutem Sztuki Polskiej Akademii Nauk w Warszawie. Był profesorem warszawskiej Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza i redaktorem „Pamiętnika Teatralnego”. Publikował prace dotyczące historii teatru, m.in. „Teatr ogromny”, „Bogusławski” i „Krótka historia teatru polskiego”. Napisał także „Pamiętnik gapia”, poświęcony Bydgoszczy. Zmarł 7 sierpnia 1992 roku w Warszawie.
Na podstawie artykułu „Zbigniew Raszewski (historyk teatru)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
