Zenon Goroński
Polski funkcjonariusz służb specjalnych
- Urodzenie
- 21 czerwca 1924, Poznań
- Śmierć
- 2006
Zenon Goroński (ur. 21 czerwca 1924 w Poznaniu, zm. w 2006 w Warszawie) był polskim funkcjonariuszem służb bezpieczeństwa i Milicji Obywatelskiej oraz działaczem partyjnym. Osiągnął stopień pułkownika MO. Przed wybuchem II wojny światowej ukończył gimnazjum i należał do Związku Harcerstwa Polskiego. W czasie wojny został wywieziony na roboty przymusowe do III Rzeszy, a po powrocie pracował jako goniec i w niemieckich magazynach wojskowych. W 1945 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej i rozpoczął służbę w Wojewódzkim Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego w Poznaniu.
Pracował następnie w strukturach bezpieczeństwa w Szczecinie i w centrali Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, a po 1956 roku w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. Zajmował stanowiska w departamentach, które prowadziły działania m.in. wobec Kościoła katolickiego. W latach 1971-1974 był dyrektorem Departamentu IV MSW. W latach 1975-1980 pełnił funkcję radcy w ambasadzie PRL w Berlinie. Po powrocie do kraju przeszedł na emeryturę. W 1997 roku otrzymał wraz z żoną Alicją Medal za Długoletnie Pożycie Małżeńskie.
Na podstawie artykułu „Zenon Goroński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.