Zenon Różycki

Zenon Amon Różycki urodził się 18 grudnia 1913 roku w Poznaniu. Był polskim koszykarzem i reprezentantem kraju, związanym z poznańskimi klubami. W reprezentacji zadebiutował w 1935 roku, w jej pierwszym oficjalnym meczu, rozegranym 16 lutego z Estonią w Tallinnie. Wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Berlinie w 1936 roku, gdzie polska drużyna zajęła czwarte miejsce, oraz na mistrzostwach Europy w 1937 roku, zakończonych takim samym wynikiem. Zagrał we wszystkich meczach obu turniejów, a podczas mistrzostw Europy zdobył 50 punktów, w tym pierwsze punkty Polski w tych rozgrywkach. W latach 1935-1939 rozegrał łącznie 25 meczów w reprezentacji.

W barwach AZS Poznań zdobył mistrzostwo Polski w 1930, 1931, 1932 i 1937 roku. Reprezentował też KPW Poznań, z którym w 1935 roku wywalczył mistrzostwo kraju. W tym samym roku zdobył z tym klubem srebrny medal mistrzostw Polski w piłce ręcznej 11-osobowej. Ukończył Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Uczestniczył w kampanii wrześniowej, a po wzięciu do niewoli przebywał w obozie w Murnau. Po II wojnie światowej pozostał na emigracji. Zmarł 31 marca 1992 roku w Wilsonville.

Na podstawie artykułu „Zenon Różycki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.